Pershing 70

De Pershing 70 maakte zijn publieksdebuut op het Cannes Yachting Festival in september 2014. Het model werd gebouwd in het Italiaanse Mondolfo en combineerde de vormgeving van Fulvio De Simoni met de engineering en ontwikkeling van de afdeling AYT&D en Centro Stile van Ferretti Group. Kenmerkend zijn de twee forse vleugels die de hardtop met de gangboorden verbinden en de kuip over de volle breedte van het jacht omlijsten. De productie liep door tot en met 2020.

De romp is 21,44 meter lang, heeft een breedte van 5 meter en een diepgang van 1,35 meter bij volle belading. Romp en opbouw zijn vervaardigd uit glasvezelversterkt composiet, met een planerend onderwaterschip. De waterverplaatsing bedraagt circa 38,45 ton in onbeladen toestand en loopt op tot 45,17 ton bij volle belading. De brandstofcapaciteit is 3.500 liter en de drinkwatercapaciteit 900 liter. De oorspronkelijke specificatie omvat CE-certificering in categorie A en een maximale capaciteit van 16 personen aan boord, los van het aantal slaapplaatsen.

Het standaard benedendek biedt zes slaapplaatsen in drie hutten: een eigenaarssuite over de volle breedte midscheeps, een VIP-hut met tweepersoonsbed voorin en een hut met twee eenpersoonsbedden aan bakboord. Er zijn drie gastenbadkamers; de badkamer van de tweepersoonshut met losse bedden is ook vanuit de hal toegankelijk voor gebruik overdag. Een aparte eenpersoonsbemanningshut heeft een eigen badkamer. De kombuis bevindt zich benedendeks aan stuurboord. Bij een alternatieve indeling met twee hutten maakt de hut met losse bedden plaats voor een extra lounge, waardoor het aantal slaapplaatsen voor gasten afneemt tot vier.

Op het hoofddek omringen grote glaspartijen de salon en de stuurstand aan stuurboord. De oorspronkelijke interieurafwerking combineerde licht essenhouten meubilair, antracietkleurig lakwerk, houten vloeren en led-plafondverlichting. Een uitschuifbare eettafel biedt plaats aan zes personen, terwijl de stuurstand is voorzien van een tweepersoons leren stoel van Poltrona Frau. Voor de zitruimte voorin aan bakboord kon in plaats daarvan een bar worden gekozen. Buiten biedt de indeling een eethoek in de kuip, een zonnebed achterop en een tweede zonnedek op het voordek.

Vroege exemplaren zijn uitgerust met twee MTU 10V 2000 M94-dieselmotoren van elk 1.623 mhp, gekoppeld aan Top System 85P-oppervlakteaandrijvingen. De nominale kruissnelheid en topsnelheid bedragen respectievelijk 40 en 46 knopen. Automatische trimregeling van de aandrijvingen ondersteunt de acceleratie en de vaartrim. Gemeten prestatiecijfers omvatten 40,5 knopen bij een gezamenlijk verbruik van circa 534 liter per uur, met een berekend bereik van 239 zeemijl bij een brandstofreserve van 10 procent. Latere exemplaren hebben MTU 10V 2000 M96L-motoren, waardoor het motortype een belangrijk onderscheid vormt tussen afzonderlijke jachten.

Het elektrische systeem omvat MOSFET-modules voor de vermogensregeling en NAVIOP-touchscreenbewaking. Optionele automatisering en integratie van het entertainmentsysteem door Videoworks maken ook de bediening van verlichting, gordijnen, temperatuur en audiovisuele apparatuur mogelijk. Uitrusting en interieurindeling verschillen per jacht; er is geen uniforme specificatie. Met zijn aparte bemanningsverblijf, geringe diepgang en hoge kruissnelheid combineert het model voorzieningen voor een professionele schipper met de accommodatie en dekruimtes voor kustvakanties en korte overtochten tussen eilanden.