Heeft mijn privéjacht een vuilnisjournaal nodig?

Pak eerst de meetbrief van het jacht erbij voordat u nog een map voor verplichte documenten aanschaft. De brutotonnage is een maat voor de omsloten inhoud, berekend volgens een voorgeschreven methode. Het is niet de waterverplaatsing, het draagvermogen of het gewicht van het jacht in de botenlift. Een omschrijving als ‘jacht van 95 ton’ in een verkoopspecificatie geeft dus geen uitsluitsel.

Controleer in de praktijk het volgende:

• 100 GT of meer: beoordeel vóór vertrek of een vuilnisjournaal verplicht is, ook bij binnenlandse vaart als de vlagstaat dat voorschrijft.
• Minder dan 100 GT: controleer of het jacht gecertificeerd is voor 15 of meer personen en internationale reizen maakt.
• Uitsluitend privégebruik: neem niet aan dat de verplichting daarmee vervalt. Bijlage V geldt zowel voor pleziervaartuigen als voor commerciële schepen.

De voorschriften spreken over personen, niet alleen over betalende gasten. Leg de vlagstaatadministratie het daadwerkelijke certificaat en het toegestane aantal opvarenden voor, in plaats van te vragen of een ‘jacht voor 12 gasten’ onder de verplichting valt.

Voor Amerikaanse eigenaren is er een relevant onderscheid. Het bulletin van de United States Coast Guard noemt schepen van 100 GT en meer die reizen maken naar havens van een andere partij bij Bijlage V, en schepen die gecertificeerd zijn voor 15 of meer personen en zulke reizen maken. De Britse richtlijnen stellen voor de categorie vanaf 100 GT geen internationale reis als voorwaarde. Voor een vaarprogramma dat uitsluitend binnenlands is, moet daarom naar de specifieke vlagstaatregels worden gekeken. Een algemene vrijstelling kan niet worden aangenomen.

Laat een gekwalificeerd maritiem adviseur bevestigen hoe de regels gelden voor uw jacht, vlagstaat en vaarprogramma.

Een informatiebord over afvallozing legt de regels uit. Een vuilnisbeheerplan beschrijft hoe dit specifieke jacht met afval omgaat. Het vuilnisjournaal legt vast wat er daadwerkelijk is gebeurd. Het ene document vervangt de andere twee niet.

Volgens Bijlage V is een informatiebord verplicht vanaf een lengte over alles van 12 meter. Een beheerplan is verplicht vanaf 100 GT, of wanneer het vaartuig gecertificeerd is voor 15 of meer personen. Een jacht dat geen vuilnisjournaal nodig heeft, kan dus wel een informatiebord en mogelijk ook een beheerplan nodig hebben.

Zorg dat het plan herkenbaar is toegespitst op uw jacht. Het moet de verantwoordelijke persoon aanwijzen en beschrijven hoe afval wordt beperkt, ingezameld, opgeslagen, verwerkt en afgevoerd. De procedures moeten aansluiten op de apparatuur en opslagruimte die daadwerkelijk aan boord beschikbaar zijn.

Nuttige details voor dit werkdocument zijn:

• In welke kast gescheiden kunststof en verpakkingsmateriaal worden bewaard.
• Waar voedselafval wordt opgeslagen totdat het aan de wal wordt afgegeven.
• Hoe gebruikte bakolie lekvrij wordt bewaard.
• Wie de afvalinzameling regelt vóór een langer verblijf op een ankerplaats.
• Wie het ontvangstbewijs aan de kapitein geeft.

Een gekopieerd plan dat een verbrandingsinstallatie beschrijft die het jacht niet heeft, is meer dan slordig papierwerk. Het laat de bemanning zoeken naar een procedure die niet uitvoerbaar is. Loop, voordat u de map goedkeurt, de route van de afvalbak in de kombuis tot de inzameling aan de wal na met degene die de zakken daadwerkelijk draagt.

Het journaal registreert de afvoer en verwerking van afval: afgifte aan de wal, overdracht aan een ander schip, toegestane lozingen op zee en voltooide afvalverbrandingen. Ook onbedoeld afvalverlies en afvalverlies in uitzonderlijke omstandigheden moeten worden vastgelegd. Het is niet bedoeld als dagboek van elk koffiebekertje dat aan boord in een afvalbak belandt.

Noteer bij een gebruikelijke afvalafgifte aan de wal:

• De datum en het tijdstip.
• De ontvangende haven, voorziening of het ontvangende schip.
• De afgegeven afvalcategorieën.
• Het geschatte volume per categorie, in kubieke meters.
• De handtekening van de verantwoordelijke officier.

Werk het journaal direct bij. De verantwoordelijke officier ondertekent de vermelding en de kapitein ondertekent elke volledig ingevulde pagina. Dit zijn afzonderlijke controles: de handtekening van de kapitein onderaan de pagina vervangt ontbrekende handtekeningen bij de afzonderlijke handelingen niet.

Vraag om een ontvangstbewijs met daarop het jacht, de datum, de afvalcategorieën en de hoeveelheid. Bewaar het bij de bijbehorende registratie. Houd het journaal en de ontvangstbewijzen aan boord direct beschikbaar en bewaar ze tot ten minste twee jaar na de laatste vermelding.

Bij hoeveelheden is een consequente aanpak belangrijker dan schijnprecisie. Vermeld de inhoud op de opslagbakken en spreek af hoe de bemanning gedeeltelijk gevulde bakken inschat. Bijlage V gaat uit van geschatte volumes. Verwerking en samenpersing kunnen die volumes veranderen, dus de methode moet van wacht tot wacht begrijpelijk blijven.

Neem als voorbeeld een privémotorjacht van 28 meter met een brutotonnage van 145 GT, vier bemanningsleden en acht gasten, dat van Antibes naar Italiaanse havens vaart. Dat er 12 personen aan boord zijn, doet niets af aan de verplichting op basis van de tonnage. Voor dit jacht moet het vuilnisjournaal vóór vertrek uit Frankrijk geregeld zijn.

Stel dat de bemanning het volgende gescheiden afval afgeeft bij een ontvangstvoorziening:

• Kunststof: twee zakken van elk 60 liter, beide ongeveer driekwart vol, samen 90 liter of 0,09 m³.
• Voedselafval: één bak van 40 liter, ongeveer halfvol, dus 20 liter of 0,02 m³.
• Huishoudelijk afval: één bak van 60 liter met glas en papier, ongeveer halfvol, dus 30 liter of 0,03 m³.
• Gebruikte bakolie: een aparte jerrycan van 5 liter, dus 0,005 m³.

Het geschatte totaal is 145 liter, of 0,145 m³. Toch moet de registratie de uitsplitsing per categorie behouden en niet alles samenvatten als ‘vier zakken’. Dit zijn voorbeeldhoeveelheden, geen voorspelling van de dagelijkse afvalproductie.

Het bemanningslid dat de afgifte regelt, moet bij de overdracht om het ontvangstbewijs vragen, niet pas nadat het jacht is vertrokken. De kapitein kan de registratie dan met het bewijs vergelijken terwijl de details nog vers in het geheugen liggen.

Laat gevaarlijk afval uit de werkplaats buiten dit eenvoudige voorbeeld van huishoudelijk afval. Vraag de ontvangstvoorziening hoe batterijen, verfresten en verontreinigde materialen moeten worden aangeboden voordat u ze via de passerelle aan wal brengt. Neem die instructies op in de afspraken voor afvalinzameling, in plaats van een deksman bij de afvalbakken te laten onderhandelen.

Het uitgangspunt is dat afval lozen op zee verboden is, tenzij een specifieke uitzondering dit toestaat. Gewone kunststoffen, glas, papier en bakolie mogen niet ineens overboord zodra het jacht een bepaalde afstand tot de kust heeft bereikt.

Voor voedselafval bestaan beperkte uitzonderingen. Buiten bijzondere gebieden en Arctische wateren mag voldoende fijngemalen voedselafval tijdens de vaart worden geloosd op ten minste drie zeemijl van het dichtstbijzijnde land, en zo ver daarvandaan als praktisch mogelijk is. Voor ongemalen voedselafval geldt onder die omstandigheden een minimumafstand van 12 zeemijl.

Binnen bijzondere gebieden is de gebruikelijke uitzondering voor voedselafval beperkter: het afval moet fijngemalen zijn, het jacht moet onderweg zijn en de lozing moet plaatsvinden op ten minste 12 zeemijl van het dichtstbijzijnde land, en zo ver daarvandaan als praktisch mogelijk is. Het gemalen afval moet door een zeef kunnen met openingen van maximaal 25 millimeter. Er kunnen aanvullende eisen gelden.

Maak van die afstanden geen automatische instructie om te lozen. Een verstandige vaste instructie voor kustreizen is om afval aan boord te houden voor afgifte aan de wal, tenzij de kapitein alle toepasselijke voorwaarden heeft gecontroleerd. Een afvalvermaler in de kombuis is een apparaat, geen toestemming.

De eerste fout is vertrouwen op een checklist van vóór 2024 die vermeldt dat het journaal pas vanaf 400 GT verplicht is. De verlaging naar 100 GT ging in op 1 mei 2024. Zo'n checklist is dus ongeschikt om de verplichtingen vóór een vertrek in 2026 te beoordelen.

De tweede fout is een gewone spreadsheet behandelen als een goedgekeurd elektronisch journaal. Elektronische registratie is mogelijk, maar de Britse richtlijnen eisen een goedgekeurd systeem dat aan de relevante MARPOL-richtlijnen voldoet. Een gedeeld bestand voor interne registratie mag niet ongemerkt het wettelijk vereiste origineel worden.

De derde fout is ontvangstbewijzen pas bij de maandelijkse administratie verzamelen. Maak dit in plaats daarvan onderdeel van de afgifteprocedure. Degene die de inzameling bestelt, moet weten wie het document ontvangt en waar het wordt opgeborgen.

Vraag de kapitein vóór de volgende reis met de eigenaar om deze stappen af te werken:

1. 1Toets de gecertificeerde brutotonnage, het toegestane aantal personen en de geplande havens aan de actuele eisen van de vlagstaat.
2. 2Controleer of het journaal aan boord het voorgeschreven formaat heeft, of dat het elektronische systeem over de vereiste goedkeuring beschikt.
3. 3Neem de opslag en inzameling van afval met de bemanning ter plaatse door.
4. 4Controleer recente vermeldingen aan de hand van de ontvangstbewijzen en de handtekeningen op volledig ingevulde pagina's.
5. 5Leg een controle bij de overdracht vast, zodat een aflossende kapitein de administratie direct kan vinden.

Verberg onbedoeld afvalverlies tot slot niet door het journaal leeg te laten. De gewijzigde regels vereisen onder meer het tijdstip, de positie, het betrokken afval, de geschatte hoeveelheid, de reden en de genomen voorzorgsmaatregelen. Ook kleinere vaartuigen zonder vuilnisjournaal moeten relevante afvalverliezen in het scheepsdagboek vastleggen. Noteer de feiten zolang ze nog te achterhalen zijn.