Wat kost een vaarvergunning voor een privéjacht op de Bahama’s in 2026?

De onderstaande bedragen gelden voor particuliere, niet-commercieel gebruikte pleziervaartuigen en zijn gebaseerd op het gepubliceerde tarievenoverzicht, gecontroleerd op 26 oktober 2026. Baseer uw begroting voor een winterse vaarvakantie niet op een oude inklaringsnota: de huidige regeling kent verschillende vergunningsduren, met uiteenlopende rechten om opnieuw binnen te varen. Laat een deskundig adviseur bevestigen welke regels gelden voor uw specifieke eigendoms- en gebruikssituatie.

Voor een tijdelijke vaarvergunning van 30 dagen gelden de volgende tarieven:

• Tot en met 30 voet: $ 150.
• Meer dan 30 voet tot en met 50 voet: $ 250.
• Meer dan 50 voet tot en met 100 voet: $ 350.
• Meer dan 100 voet: $ 600.

Voor een tijdelijke vaarvergunning van zes maanden gelden de volgende tarieven:

• Tot en met 50 voet: $ 300.
• Meer dan 50 voet tot en met 100 voet: $ 750.
• Meer dan 100 voet: $ 2.000.

Voor een tijdelijke vaarvergunning van twaalf maanden gelden de volgende tarieven:

• Tot en met 50 voet: $ 500.
• Meer dan 50 voet tot en met 100 voet: $ 1.000.
• Meer dan 100 voet: $ 3.000.

Gebruik bij de aanvraag de gegevens uit de scheepsdocumenten, niet de afgeronde lengte uit de modelaanduiding. Controleer bij een boot die als een ‘50’ wordt aangeboden eerst de registratie voordat u een tariefcategorie kiest. Houd dat document bij de aanvraag bij de hand en ga niet af op de verkoopbrochure.

Dit zijn de kosten voor toestemming om er te varen, niet de kosten van de vakantie. Begroot brandstof, liggeld en proviand afzonderlijk, zodat een bescheiden overheidsheffing niet verhult hoeveel de reis in totaal zal kosten.

De gepubliceerde ankerheffing geldt voor pleziervaartuigen die niet in een jachthaven afmeren. Bij een vergunning van 30 dagen bedraagt deze $ 50 voor vaartuigen tot en met 30 voet, $ 100 voor vaartuigen van meer dan 30 tot en met 100 voet en $ 200 voor vaartuigen van meer dan 100 voet.

Voor langere periodes gelden afzonderlijke tariefgroepen voor het ankergeld:

• Zes maanden: $ 150 tot en met 50 voet, $ 350 voor meer dan 50 tot en met 100 voet en $ 1.000 voor meer dan 100 voet.
• Twaalf maanden: $ 200 tot en met 50 voet, $ 350 voor meer dan 50 tot en met 100 voet en $ 1.500 voor meer dan 100 voet.

Vraag bij een route met zowel havenovernachtingen als ankernachten vóór betaling aan de douane hoe de heffing wordt toegepast. Beschrijf uw werkelijke plan: twee nachten aan de steiger in Bimini, gevolgd door tien nachten voor anker, zegt meer dan alleen de mededeling dat het jacht een havenreservering heeft.

Ga er niet van uit dat één betaalde havenovernachting de ankerheffing voor de hele reis afdekt. Beschouw de overheidsheffing evenmin als een havenboeking, een gereserveerde meerboei of een toezegging van voorzieningen aan de wal. Begroot de route die u daadwerkelijk wilt varen en bewaar het betalingsbewijs bij de vaarvergunning.

Een visvergunning is niet langer inbegrepen bij de vaarvergunning. De gepubliceerde visvergunning kost $ 100 voor vaartuigen tot en met 50 voet en $ 300 voor vaartuigen van meer dan 50 voet, en is 30 dagen geldig. Een vaarvergunning met een langere looptijd verlengt de toestemming om te vissen niet automatisch.

Een veelgemaakte denkfout is een vaarvergunning voor zes maanden kopen en aannemen dat er dan tot het voorjaar gevist mag worden. Noteer de vervaldatum van de visvergunning apart in de agenda van de kapitein. Staat vissen niet op het programma, neem deze kosten dan niet op alleen omdat ze onder eerdere regelingen inbegrepen waren.

De vaarvergunning dekt de vertrekbelasting voor maximaal drie personen. Voor iedere extra passagier van zes jaar of ouder die niet gewoonlijk op de Bahama’s woont en onder deze heffing valt, geldt een bedrag van $ 30 per bezoek. Voor zes personen die aan die voorwaarden voldoen, moet u dus $ 90 extra begroten.

Voor een tender van meer dan 25 voet geldt een afzonderlijke heffing van $ 500 voor een periode van maximaal twaalf maanden. Dat verdient aandacht bij jachten die een flinke centerconsoleboot meenemen of slepen: de bijboot valt niet vanzelfsprekend onder de vergunning van het moederschip.

Maak vóór betaling een korte checklist van de extra kosten:

• Gaat er iemand vissen, en gedurende hoeveel afzonderlijke periodes van 30 dagen?
• Hoeveel personen op wie de passagiersheffing van toepassing is, komen aan boord aan?
• Gaat er een tender van meer dan 25 voet mee?
• Bevat het totaalbedrag afzonderlijke administratie- of bemiddelingskosten?

Vraag om een gespecificeerde kostenopgave. Eén totaalbedrag met het etiket ‘inklaring’ maakt het onnodig lastig om overheidsheffingen te onderscheiden van optionele ondersteuning.

Neem een particulier gebruikt motorjacht van 65 voet dat vanuit Fort Lauderdale oversteekt voor een reis van 14 dagen. Er komen zes volwassenen aan boord aan, geen van hen woont gewoonlijk op de Bahama’s, er wordt onderweg geankerd en de eigenaar wil kunnen vissen. De tender is 14 voet lang.

Op basis van de gepubliceerde tarieven ziet het rekenvoorbeeld voor de overheidsheffingen er zo uit:

• Vaarvergunning voor 30 dagen: $ 350.
• Ankerheffing voor 30 dagen: $ 100.
• Visvergunning voor 30 dagen: $ 300.
• Extra vertrekbelasting voor passagiers: drie personen à $ 30, dus $ 90.
• Totaal voor deze posten: $ 840.

Zonder vissen komt dezelfde berekening uit op $ 540. Beide bedragen zijn exclusief brandstof, havenovernachtingen, proviand, verzekeringsaanpassingen, optionele hulp bij het inklaren en eventuele andere toepasselijke heffingen. Dit is een afgebakend subtotaal, geen all-inprijs.

Stel voor de begroting van de eigenaar dat het jacht tijdens de reis 500 Amerikaanse gallon brandstof verbruikt en dat wordt gerekend met $ 6 per gallon. Dat levert een hypothetische brandstofpost van $ 3.000 op. Vier havenovernachtingen tegen een aangenomen tarief van $ 4 per voet per nacht voegen daar nog eens $ 1.040 aan toe, vóór belastingen, elektriciteit en andere voorzieningen.

Deze brandstof- en ligplaatstarieven zijn rekenaannames, geen actuele offertes van leveranciers. Vervang ze door de verbruiksgegevens van het jacht en schriftelijke aanbiedingen van jachthavens. Ze dienen om de verhoudingen te laten zien: brandstof en een paar havenovernachtingen kunnen al een veelvoud kosten van de binnenkomstformaliteiten.

Een vergunning van 30 dagen geeft geen recht om gratis opnieuw binnen te varen. Een vergunning van zes maanden omvat één gratis hernieuwde binnenkomst binnen de geldigheidsduur; een vergunning van twaalf maanden omvat er twee. Naar Florida varen en terugkeren is dus niet alleen een kwestie van reisplanning, maar ook van budget.

Voor een jacht van bijvoorbeeld 45 voet kosten twee afzonderlijke korte vergunningen van $ 250 samen $ 500, tegenover $ 300 voor een vergunning van zes maanden met één hernieuwde binnenkomst. Voor een jacht van 65 voet kosten twee korte vergunningen van $ 350 samen $ 700, tegenover $ 750 voor zes maanden. Deze vergelijkingen betreffen uitsluitend de vaarvergunning; andere heffingen moeten afzonderlijk worden beoordeeld.

Een langer geldige vergunning is dus niet automatisch voordeliger. Zet vóór uw keuze alle geplande aankomsten op een rij, inclusief eventuele terugvaarten naar Florida voor onderhoud of een gastenwissel. Eén lang verblijf vraagt om een andere afweging dan meerdere korte bezoeken.

Er is ook een Frequent Digital Cruising Card die twee jaar geldig is en onbeperkt bezoek toestaat. De gepubliceerde kaartprijzen zijn $ 1.500 tot en met 50 voet, $ 2.500 voor meer dan 50 en minder dan 100 voet, en $ 8.000 voor meer dan 100 voet. Ankergeld wordt apart berekend. Vraag bij een jacht van precies 100 voet rechtstreeks na welk tarief geldt.

Voor een boot die één winterbezoek aflegt, is die kaart geen vanzelfsprekende keuze. Vergelijk bij herhaalde overtochten de volledige planning voor twee jaar met de kortere vergunningen en de inbegrepen mogelijkheden om opnieuw binnen te varen.

Een elektronische aangifte vóór vertrek vervangt de inklaring bij aankomst niet. Bezoekende jachten moeten zich bij de douane en immigratiedienst melden in de dichtstbijzijnde aangewezen haven van binnenkomst. Daarbij wordt de gele quarantainevlag gevoerd en mag alleen de kapitein van boord totdat de inklaring is afgerond.

Stel het dossier in deze volgorde samen:

1. 1Controleer de scheepsregistratie en de identiteitsgegevens van iedereen aan boord.
2. 2Verzamel de paspoorten, de gegevens voor de douane-inklaring en een immigratiekaart voor iedere persoon.
3. 3Voeg eventuele vereiste vergunningen voor huisdieren en aangiften van vuurwapens en munitie toe.
4. 4Dien de aankomstgegevens in voordat u de thuishaven verlaat en bewaar de aanvraag- en betalingsbewijzen voor aankomst.

Controleer vóór vertrek met een jacht van 65 voet ook het Automatic Identification System. Buitenlandse pleziervaartuigen van meer dan 50 voet moeten hun AIS in Bahamaanse wateren ingeschakeld houden. De gepubliceerde boete bij niet-naleving bedraagt $ 1.000. Het apparaat voor anker uitschakelen is geen verstandige besparing.

Behandel de verzekeringscontrole los van de douane-inklaring. Vraag de verzekeraar vóórdat u kosten maakt voor een mogelijk niet-gedekte overtocht om schriftelijke bevestiging van het beoogde vaargebied en de reisdata. Bewaar het antwoord in hetzelfde reisdossier, niet alleen in een berichtenwisseling met de eigenaar.

Houd tot slot rekening met de formaliteiten bij terugkeer. Een particulier vaartuig dat vanuit een buitenlandse haven in de Verenigde Staten aankomt, moet zijn aankomst onmiddellijk melden bij U.S. Customs and Border Protection. Afgerond Bahamaans papierwerk betekent niet dat ook de Amerikaanse aankomstprocedure is afgehandeld.